శ్రీ రాధా కృపా కటాక్ష స్తోత్రం

శ్రీ రాధా కృపా కటాక్ష స్తోత్రం (Sri Radha Kripa Kataksha Stotram)

మునీంద్ర–వృంద–వందితే త్రిలోక–శోక–హారిణి
ప్రసన్న-వక్త్ర-పణ్కజే నికుంజ-భూ-విలాసిని
వ్రజేంద్ర–భాను–నందిని వ్రజేంద్ర–సూను–సంగతే
కదా కరిష్యసీహ మాం కృపాకటాక్ష–భాజనమ్ ॥ 1 ॥

అశోక–వృక్ష–వల్లరీ వితాన–మండప–స్థితే
ప్రవాలబాల–పల్లవ ప్రభారుణాంఘ్రి–కోమలే ।
వరాభయస్ఫురత్కరే ప్రభూతసంపదాలయే
కదా కరిష్యసీహ మాం కృపాకటాక్ష–భాజనమ్ ॥ 2 ॥

అనంగ-రణ్గ మంగల-ప్రసంగ-భంగుర-భ్రువాం
సవిభ్రమం ససంభ్రమం దృగంత–బాణపాతనైః ।
నిరంతరం వశీకృతప్రతీతనందనందనే
కదా కరిష్యసీహ మాం కృపాకటాక్ష–భాజనమ్ ॥ 3 ॥

తడిత్–సువర్ణ–చంపక –ప్రదీప్త–గౌర–విగ్రహే
ముఖ–ప్రభా–పరాస్త–కోటి–శారదేందుమండలే ।
విచిత్ర-చిత్ర సంచరచ్చకోర-శావ-లోచనే
కదా కరిష్యసీహ మాం కృపాకటాక్ష–భాజనమ్ ॥ 4 ॥

మదోన్మదాతి–యౌవనే ప్రమోద–మాన–మండితే
ప్రియానురాగ–రంజితే కలా–విలాస – పండితే ।
అనన్యధన్య–కుంజరాజ్య–కామకేలి–కోవిదే
కదా కరిష్యసీహ మాం కృపాకటాక్ష–భాజనమ్ ॥ 5 ॥

అశేష–హావభావ–ధీరహీరహార–భూషితే
ప్రభూతశాతకుంభ–కుంభకుంభి–కుంభసుస్తని ।
ప్రశస్తమంద–హాస్యచూర్ణ పూర్ణసౌఖ్య –సాగరే
కదా కరిష్యసీహ మాం కృపాకటాక్ష–భాజనమ్ ॥ 6 ॥

మృణాల-వాల-వల్లరీ తరంగ-రంగ-దోర్లతే
లతాగ్ర–లాస్య–లోల–నీల–లోచనావలోకనే ।
లలల్లులన్మిలన్మనోజ్ఞ–ముగ్ధ–మోహినాశ్రితే
కదా కరిష్యసీహ మాం కృపాకటాక్ష–భాజనమ్ ॥ 7 ॥

సువర్ణమలికాంచిత –త్రిరేఖ–కంబు–కంఠగే
త్రిసూత్ర–మంగలీ-గుణ–త్రిరత్న-దీప్తి–దీధితే ।
సలోల–నీలకుంతల–ప్రసూన–గుచ్ఛ–గుంఫితే
కదా కరిష్యసీహ మాం కృపాకటాక్ష–భాజనమ్ ॥ 8 ॥

నితంబ–బింబ–లంబమాన–పుష్పమేఖలాగుణే
ప్రశస్తరత్న-కింకిణీ-కలాప-మధ్య మంజులే ।
కరీంద్ర–శుండదండికా–వరోహసౌభగోరుకే
కదా కరిష్యసీహ మాం కృపాకటాక్ష–భాజనమ్ ॥ 9 ॥

అనేక–మంత్రనాద–మంజు నూపురారవ–స్ఖలత్
సమాజ–రాజహంస–వంశ–నిక్వణాతి–గౌరవే ।
విలోలహేమ–వల్లరీ–విడంబిచారు–చంక్రమే
కదా కరిష్యసీహ మాం కృపాకటాక్ష–భాజనమ్ ॥ 10 ॥

అనంత–కోటి–విష్ణులోక–నమ్ర–పద్మజార్చితే
హిమాద్రిజా–పులోమజా–విరించజా-వరప్రదే ।
అపార–సిద్ధి–ఋద్ధి–దిగ్ధ–సత్పదాంగులీ-నఖే
కదా కరిష్యసీహ మాం కృపాకటాక్ష–భాజనమ్ ॥ 11 ॥

మఖేశ్వరి క్రియేశ్వరి స్వధేశ్వరి సురేశ్వరి
త్రివేద–భారతీశ్వరి ప్రమాణ–శాసనేశ్వరి ।
రమేశ్వరి క్షమేశ్వరి ప్రమోద–కాననేశ్వరి
వ్రజేశ్వరి వ్రజాధిపే శ్రీరాధికే నమోస్తుతే ॥ 12 ॥

ఫలశృతి

ఇతీ మమద్భుతం-స్తవం నిశమ్య భానునందినీ
కరోతు సంతతం జనం కృపాకటాక్ష-భాజనమ్ ।
భవేత్తదైవ సంచిత త్రిరూప–కర్మ నాశనం
లభేత్తదా వ్రజేంద్ర–సూను–మండల–ప్రవేశనమ్ ॥ 13 ॥

రాకాయాం చ సితాష్టమ్యాం దశమ్యాం చ విశుద్ధధీః ।
ఏకాదశ్యాం త్రయోదశ్యాం యః పఠేత్సాధకః సుధీః ॥ 14 ॥

యం యం కామయతే కామం తం తమాప్నోతి సాధకః ।
రాధాకృపాకటాక్షేణ భక్తిఃస్యాత్ ప్రేమలక్షణా ॥ 15 ॥

ఊరుదఘ్నే నాభిదఘ్నే హృద్దఘ్నే కంఠదఘ్నకే ।
రాధాకుండజలే స్థితా యః పఠేత్ సాధకః శతమ్ ॥ 16 ॥

తస్య సర్వార్థ సిద్ధిః స్యాద్ వాక్సామర్థ్యం తథా లభేత్ ।
ఐశ్వర్యం చ లభేత్ సాక్షాద్దృశా పశ్యతి రాధికామ్ ॥ 17 ॥

తేన స తత్క్షణాదేవ తుష్టా దత్తే మహావరమ్ ।
యేన పశ్యతి నేత్రాభ్యాం తత్ ప్రియం శ్యామసుందరమ్ ॥ 18 ॥

నిత్యలీలా–ప్రవేశం చ దదాతి శ్రీ-వ్రజాధిపః ।
అతః పరతరం ప్రార్థ్యం వైష్ణవస్య న విద్యతే ॥ 19 ॥

॥ ఇతి శ్రీమదూర్ధ్వామ్నాయే శ్రీరాధికాయాః కృపాకటాక్షస్తోత్రం సంపూర్ణమ్ ॥

విశిష్టత మరియు తాత్పర్యం (Significance & Meaning)

గౌడీయ వైష్ణవ సంప్రదాయంలో అత్యంత గౌరవించబడే పవిత్రమైన జప స్తోత్రం ఇది. “కదా కరిష్యసీహ మాం కృపాకటాక్ష–భాజనమ్” అనగా “ఓ రాధామాతా! నీ దయతో కూడిన చల్లని చూపుల (కృపా కటాక్షం జల్లే) పాత్రుడిగా నన్ను ఎప్పుడు చేసుకుంటావు?” అని స్వామి విరహంతో, అమ్మవారి దయ కోసం చూసే ఒక అద్భుతమైన స్తుతి.

నికుంజ వనాలలో విహరించేదానా, గోపాలుని ఎల్లప్పుడూ తన చూపులతో బంధించే శక్తి గలదానా, విద్యుల్లత, చంపక పుష్పాల్లాంటి ప్రకాశించే వర్ణం గలదానా అంటూ తల్లి సౌందర్యాన్ని ఈ 12 శ్లోకాల్లో మహాద్భుతంగా వర్ణించారు. ఫలశృతిలో చెప్పినట్లు రాధాకుండం జలాల్లో నిలబడి ఎవరు ఈ స్తోత్రాన్ని పఠిస్తారో వారికి సర్వ అభీష్టాలు నెరవేరుతాయి, ఆ తల్లి వారికి శ్యామసుందరుడి (శ్రీకృష్ణుని) లీలల్లో శాశ్వతంగా పాల్గొనే అవకాశం కల్పిస్తుంది.