శ్రీ రాధా కృష్ణాష్టకం
శ్రీ రాధా కృష్ణాష్టకం (Sri Radha Krishna Ashtakam)
యః శ్రీగోవర్ధనాద్రిం సకలసురపతీంస్తత్రగోగోపబృందం
స్వీయం సంరక్షితుం చేత్యమరసుఖకరం మోహయన్ సందధార ।
తన్మానం ఖండయిత్వా విజితరిపుకులో నీలధారాధరాభః
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 1 ॥
యం దృష్ట్వా కంసభూపః స్వకృతకృతిమహో సంస్మరన్మంత్రివర్యాన్
కిం వా పూర్వం మయేదం కృతమితి వచనం దుఃఖితః ప్రత్యువాచ ।
ఆజ్ఞప్తో నారదేన స్మితయుతవదనః పూరయన్సర్వకామాన్
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 2 ॥
యేన ప్రోద్యత్ప్రతాపా నృపతికులభవాః పాండవాః కౌరవాబ్ధిం
తీర్త్వా పారం తదీయం జగదఖిలనృణాం దుస్తరంచేతి జగ్ముః ।
తత్పత్నీచీరవృద్ధిప్రవిదితమహిమా భూతలే భూపతీశః
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 3 ॥
యస్మై చోద్ధృత్య పాత్రాద్దధియుతనవనీతం కరైర్గోపికాభి-
ర్దత్తం తద్భావపూర్తౌ వినిహితహృదయస్సత్యమేవం తిరోధాత్ ।
ముక్తాగుంజావళీభిః ప్రచురతమరుచిః కుండలాక్రాంతగండః
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 4 ॥
యస్మాద్విశ్వాభిరామాదిహ జననవిధౌ సర్వనందాదిగోపాః
సంసారార్తేర్విముక్తాః సకలసుఖకరాః సంపదః ప్రాపురేవ ।
ఇత్థం పూర్ణేందువక్త్రః కలకమలదృశః స్వీయజన్మ స్తువంతః
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 5 ॥
యస్య శ్రీనందసూనోః వ్రజయువతిజనాశ్చాగతా భర్తృపుత్రాం-
స్త్యక్త్వా శ్రుత్వా సమీపే విచకితనయనాః సప్రమోదాః స్వగేహే ।
రంతుం రాసాదిలీలా మనసిజదలితా వేణునాదం చ రమ్యం
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 6 ॥
యస్మిన్ దృష్టే సమస్తే జగతి యువతయః ప్రాణనాథవ్రతాయా-
స్తా అప్యేవం హి నూనం కిమపి చ హృదయే కామభావం దధత్యః ।
తత్స్నేహాబ్ధిం వపుశ్చేదవిదితధరణౌ సూర్యబింబస్వరూపాః
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 7 ॥
యః స్వీయే గోకులేఽస్మిన్విదితనిజకులోద్భూతబాలైః సమేతో
మాతర్యేవం చకార ప్రసృతతమగుణాన్బాలలీలావిలాసాన్ ।
హత్వా వత్సప్రలంబద్వివిదబకఖరాన్గోపబృందం జుగోప
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 8 ॥
ఫలశృతి
కృష్ణారాధాష్టకం ప్రాతరుత్థాయ ప్రపఠేన్నరః ।
య ఏవం సర్వదా నూనం స ప్రాప్నోతి పరాం గతిమ్ ॥ 9 ॥
ఇతి శ్రీరఘునాథచార్య విరచితం శ్రీరాధాకృష్ణాష్టకమ్ ।
విశిష్టత మరియు తాత్పర్యం (Significance & Meaning)
శ్రీ రఘునాథచార్యులు వ్రాసిన ఈ మనోహరమైన అష్టకం, శ్రీకృష్ణ భగవానుని యొక్క సమస్త లీలల గురించి చెబుతూ, ఆయన రాధా దేవితో కలిసి మన హృదయమునందు ఎల్లప్పుడూ విలసిల్లాలి (“కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ”) అని ప్రార్థిస్తుంది.
ఇంద్రుని గర్వమణచి గోవర్ధన గిరిని కుడిచేతి చిటికన వేలితో పైకెత్తినవాడు, పాండవులను కౌరవుల కక్షల నుండి రక్షించి ద్రౌపదికి అక్షయమైన వస్త్రాలను ఇచ్చినవాడు, గోపికలు ప్రేమతో ఇచ్చిన వెన్నను తిని రాసలీలలు గావించినవాడు, బకాసుర, ప్రలంబ తదితర రాక్షసులను అంతం చేసిన ఆ నీలమేఘశ్యాముడు మన హృదయాంతరాలలో శాశ్వతంగా వసించుగాక అని వర్ణించారు. దీనిని ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే చదివే వారు పరమ పదాన్ని (మోక్షాన్ని) చేరుకుంటారు.
